Pisanie wierszy dało mi znacznie więcej, niż spodziewałem się, gdy zaczynałem. Stało się pasją, sposobem artystycznej ekspresji, poznawania własnych emocji i nawiązywania kontaktu z innymi ludźmi. W tym tekście opowiadam z własnego doświadczenia, dlaczego warto pisać wiersze i co może dać tworzenie poezji.
Odnalezienie nowej pasji
Pewnego jesiennego dnia zastanawiałem się nad tym, jak spożytkować wolny wieczorny czas. Trudno mi powiedzieć, jak wpadłem na pomysł pisania wierszy, ale wydał mi się od początku atrakcyjny. Przede wszystkim dlatego, że zmieniał mnie z konsumenta kultury w twórcę, nawet gdy na początku zamierzałem pisać tylko “do szuflady”, ewentualnie dla rodziny i małego grona znajomych.
Pasją jest dla mnie robienie w dłuższym okresie czegoś, co uwielbiam i jednoczesne rozwijanie się w tej dziedzinie. Trudno mi znaleźć jakieś wady pasji poetyckiej, chociaż istnieje pewne ryzyko: jeżeli wiersze zostaną upublicznione, można spotkać się z krytyką, nie zawsze konstruktywną. To w przypadku twórczości, która obnaża “duszę artysty”, może wcale nie być przyjemne i dla mnie nie jest. Jednak zalety, o których piszę w dalszej części tego tekstu, znacząco przechylają szalę na rzecz pisania poezji. Na pewno nie żałuję, że zdecydowałem się dzielić swoimi przemyśleniami i emocjami.
Możliwość ekspresji artystycznej
Myślę, że mało kto już na początku drogi uważa się za artystę. Jednak nawet pierwsze próby pisania wierszy mogą mieć pewną wartość artystyczną albo stać się zalążkiem późniejszej, bardziej dojrzałej twórczości. Nie mam zbyt wiele przykładów wierszy sprzed roku 2024, ale mogę przytoczyć napisany dawniej utwór “Druga data”, który po istotnej korekcie uważam za udany.
Tak jak fotograf wybiera pewien fragment rzeczywistości do pokazania, podobnie poeta może uchwycić aspekt życia, myśl, emocję i się nimi podzielić. Poezja to sztuka operowania językiem, a wiersz może być na różne sposoby estetyczny lub niepokojący, brzydki – w zależności od intencji twórcy. Dla mnie możliwość dzielenia się pięknem, intrygowania czy rozśmieszania czytelników odgrywa bardzo dużą rolę.
Pisząc, można wyrazić swoją osobowość, światopogląd i przemyślenia. Każdy człowiek jest inny, ale artyści, nawet początkujący, mogą wyrazić i podkreślić swoją indywidualność poprzez twórczość.
Jest dla mnie ogromnym zaskoczeniem, że poezja matematyczna w formie, którą praktykuję, pozwoliła mi wypracować wyrazisty i charakterystyczny styl. Nie jestem jedynym twórcą łączącym te dwie dziedziny, ale robię to po swojemu, zgodnie z tym, jak myślę i czuję. Daje mi to coś, co mógłbym nazwać spełnieniem artystycznym.
Nieskrępowana kreatywność
Poetki i poeci pracują wyobraźnią i językiem. Efekty ich pracy mogą być paradoksalne, absurdalne, surrealistyczne albo całkowicie oderwane od rzeczywistości. To dla mnie bardzo istotne cechy. Pisząc, mam poczucie, że mogę napisać absolutnie cokolwiek, a jedynym ograniczeniem jest moja wyobraźnia. W praktyce ograniczenia istnieją. Są rzeczy, które trudno opisać słowami. Ponadto w mojej twórczości sam wprowadzam pewne konwencje i formy. Nie zmienia to jednak mojego ogólnego poczucia “wolności twórczej”.
Lepszy kontakt z własnymi myślami i emocjami
Pisanie wierszy może się wiązać z filozofowaniem na temat świata, własnej tożsamości czy przeżywanych emocji. Osoby tworzące poezję często skupiają się na określonej myśli i próbują ubrać ją w odpowiednie słowa, zdania, wiersze. To sprzyja poznawaniu siebie.
Napisałem kilka wierszy, w których zastanawiałem się nad swoim miejscem w świecie. Raz doszedłem do wniosku, że jestem tylko “pyłu gwiezdnego aranżacją cząstek”. Nie zawsze piszę świadomie. Bywa, że sam zastanawiam się nad tym co chciałem danym wierszem powiedzieć, wyrazić. Jestem jednak zdania, że tworzenie poezji w jakimś stopniu pomaga w lepszym rozumieniu siebie.
Dzielenie się twórczością z innymi
Współczesne poetki i poeci mają ogromnie ułatwione dzielenie się swoją twórczością. Wiersze można wysłać e-mailem, umieścić w mediach społecznościowych, na stronie internetowej, w dedykowanych serwisach. Dzięki temu można bardzo szybko poznać reakcje czytelników na twórczość.
Lubię obserwować “polubienia” moich wierszy i czytać komentarze, chociaż zdarzały się też reakcje negatywne, które trudno mi było zignorować. Na szczęście jednak odbiór mojej twórczości jest generalnie pozytywny.
Osobny aspekt stanowią spotkania autorskie. Tutaj staje się oko w oko z publicznością i odpowiada się na pytania zadawane na żywo. Pamiętam, że na spotkaniu w Bibliotece Publicznej w Piasecznie zostałem zapytany o opinię na temat relacji między filozofią i matematyką. Na początku poczułem lekką panikę, jednak szybko doszedłem do siebie i udzieliłem chyba sensownej odpowiedzi, w każdym razie takiej, która spodobała się pytającemu. Możliwość rozmawiania o własnej twórczości i związanych z nią tematach daje mi ogromną radość.
Poezja może otwierać nowe możliwości
Kiedy zaczynałem pisać wiersze zupełnie nie spodziewałem się, że po niedługim czasie będę uczestniczył w spotkaniach autorskich, wydam ebooka, będę rozwijał tę stronę internetową i udzielał się w piaseczyńskim klubie literackim. Obecnie mam w planach wydanie następnego tomiku, rozpoczęcie kanału YouTube, wprowadzenie newslettera, być może przystąpienie do stowarzyszenia pisarzy. Nie wiedziałem, że moja pasja może nadać taki kierunek mojemu życiu, szczególnie w tak krótkim czasie.
Większa wrażliwość na język
Poetki i poeci operują językiem. Nawet jeśli reprezentują podejście intuicyjne, tak jak ja, to zwracają szczególną uwagę na sposób formułowania myśli i konstrukcje lingwistyczne. Odkąd piszę wiersze staram się zauważać frazy ciekawe fonetycznie, a także interesujące frazy i pojęcia.
Wiersze można wydać w formie książki lub ebooka
Wydanie wierszy sprawiło mi ogromną przyjemność. Zobaczenie myśli “zmaterializowanych” w postaci papierowego tomiku jest dla mnie uczuciem trudnym do opisania. Potem wydałem ebooka. Premiera odbyła się jako wydarzenie na Facebooku i chociaż dla mnie nie była aż tak podniosłą chwilą jak rozpakowanie paczki z drukarni, to również miała swój urok. Więcej na temat różnic między papierową książką a ebookiem piszę w tym tekście.
Zeszyt jako pamiętnik
Pisanie wiersza jest trochę jak fotografowanie stanu myśli i emocji w danym momencie. Przez to śledzenie rozwoju własnej twórczości na przestrzeni określonego czasu jest w pewnym sensie czytaniem pamiętnika. Ciekawi mnie jak myślałem np. rok temu, a będzie jeszcze bardziej interesujące zajrzeć do własnej twórczości po dziesięciu latach.
Pasja, która prawie nic nie kosztuje
Do pisania wierszy wystarczy oczywiście kartka i długopis albo smartfon czy laptop. Można pisać praktycznie bez istotnych dodatkowych wydatków i niewiele jest aż tak “tanich” pasji. Z drugiej strony na rynku są dostępne piękne notatniki i przybory, które mogą uczynić pisanie jeszcze przyjemniejszym. Posiadam dużą kolekcję artykułów piśmienniczych, w tym osobne “zestawy” do poezji. To nie czyni moich wierszy lepszymi, ale sprawia, że pisanie jest dla mnie czynnością bardzo fajną. Są to jednak wydatki opcjonalne – pisać można naprawdę tanim kosztem.
Pisać można niemal wszędzie
Do pisania wierszy nie potrzeba warsztatu ani studia. Wystarczy stół w domu, ławka w parku, miejsce siedzące w autobusie. Ja szczególnie lubię tworzyć w kawiarniach, ale w czasie dojazdów do pracy często piszę w pociągu. Trudno znaleźć inną pasję o tak małych wymaganiach, jeżeli chodzi o warunki techniczne. Oczywiście, niektóre osoby nie potrafią lub nie lubią koncentrować się w hałasie bądź wśród innych ludzi, potrzebują ciszy i spokoju. Mimo wszystko pisanie poezji jest pasją, którą można praktykować niemal w każdych warunkach.
„Poetki i poeci są nieśmiertelni”
Nawet według mojego świeckiego punktu widzenia człowiek nie odchodzi całkiem z tego świata – zostanie w pamięci bliskich. Jednak jeżeli jest poetką/poetą to wiersze mogą przetrwać jeszcze wiele, wiele lat w postaci książek lub tekstów w Internecie. Podoba mi się myśl, że bez względu na to, co się ze mną stanie, egzemplarz mojej książki pozostanie na długie lata w Bibliotece Narodowej w Warszawie.